Het huisdier van Harry Mulisch

‘Het voordeel van dieren is dat zij nooit uit het paradijs zijn gestuurd. Onder dieren heb je dan ook uitsluitend heiligen. Teckels zijn daarenboven ontzettend intelligent. Intelligenter dan de meeste mensen. Ik weet niet hoeveel teckels ik heb gehad. Ongeveer evenveel als vrouwen. Dus een stuk of 300. Mijn huidige teckel heet Izzy. Hij is vernoemd naar Ischa Meijer, omdat hij naar alle waarschijnlijkheid diens reïncarnatie is. Dat zit zo: op de dag dat Izzy hier in huis kwam, was Connie Palmen op bezoek. Connie had een fles whiskey op, wilde haar sigaret aansteken en pakte mijn nieuwe teckel op in de veronderstelling dat het een tafelaansteker was. Afijn, pas toen zij mijn teckel zo vlakbij haar gezicht hield, zag ze dat het een levend wezen was. Van schrik scheet ze in haar broek. En tegelijkertijd poepte mijn teckel over Connie heen. Zoals u ongetwijfeld weet, deden Connie en Ischa het allebei in hun broek toen ze elkaar voor de eerste keer buiten de radiostudio ontmoetten. De overeenkomst was zo frappant dat ik mijn teckel Izzy heb genoemd. Hij gaat ook heel graag bij Connie logeren.’

2 responses

  1. Harry Mulisch (1927-2010) heeft de wereld allang verlaten en ik weet trouwens ook dat hij een groot fan was van Stan Laurel & Oliver Hardy. Veel mensen nemen helaas echter bepaalde dieren in huis die totaal ongeschikt zijn als huisdier alsof het om sommige “vluchtelingen en asielzoekers” gaat!
    Het was eigenlijk een goede les voor de linkse blauwe jakhals van een Frank-Walter Steinmeier in Duitsland geweest omtrent de vluchtelingen zoals het mensen vergaat die wilde dieren als huisdier nemen en steeds maar denken dat ze deze dieren in brave schoothondjes kunnen veranderen.
    Zo las ik jaren geleden ooit ergens dat een klein jongetje graag een jong aapje als huisdier wilde hebben hoewel zijn ouders dat aanvankelijk NIET wilden! Het joch begon toen zijn ouders hierom zo gruwelijk te pesten om zijn zin door te drijven dat zij nog zo stom waren om het etterbakje alsnog een jong aapje (welke soort weet ik alleen niet meer) te geven en wat was hij daar toen blij mee! In het begin had hij veel plezier met het diertje (het jong zou een mannelijke kloon van Pippi Langkous kunnen zijn geweest met haar aapje, het doodshoofdaapje meneer Nielson) maar de vreugde duurde voor hem, tot zijn schade en schande, niet erg lang!
    Toen het aapje namelijk vier jaar oud werd was het dier seksueel volwassen geworden, wilde het hoger in rang staan, begon het dier van binnen vol met testosteron te stromen en natuurlijk eigen baas zijn met als eindresultaat dat de aap uiteindelijk naar Stichting AAP moest verhuizen! Dat gebeurde namelijk omdat de aap toen zo wild werd dat hij zelf het hele huis van zijn baasje bijna van binnen had gesloopt en bij de jongen, die aan pianospelen of andere vorm van muziek deed, enkele vingers met diens tanden had geamputeerd!
    En zo gaat het ook met “vluchtelingen of asielzoekers” die je gastvrij kunt opnemen maar wiens trauma’s, testosteron, afkeer van het westen en ondankbaarheid niet zijn uit te bannen! Want zoals bekend is al te goed buurmans gek dus laat blaaskaak Steinmeier op zijn tellen letten als de, door hem zo geliefde, allochtonen zich eens tegen gaan keren, gelijk naar de opgenoemde aap!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *