Brief aan mijn moeder

Ganzenveer in inktpotLieve ma,

je hoeft je geen zorgen te maken over mij hoor. Ik maak het goed. De jongen die je zag op mijn twitterpagina (die met dat geweer) is geen vriend van mij. Als je de Nederlandse droom wilt ontrafelen moet je nu eenmaal ook naar plekken gaan waar je gewoonlijk niet zo snel komt.

Of ik wijzer ben geworden van mijn bezoekje aan het Westland weet ik niet. Ik bracht een avond door met een groepje jongeren dat zich het Nieuw Zionistisch Bevrijdingsleger noemt. Dat klinkt misschien indrukwekkend maar in werkelijkheid stelt het weinig voor. Schieten kunnen ze in ieder geval nog niet, de ‘bevrijding’ zal dus nog wel even op zich laten wachten. Voor de zekerheid heb ik de foto trouwens wel verwijderd. Better be safe than sorry.

Het goede nieuws: ik heb mezelf een kot gevonden. Een mooie kamer in huis bij een gescheiden man. Een wat tragische figuur volgens mij maar dat hoeft natuurlijk niet erg te zijn. Wat wel goed uitkomt, is dat hij Arabisch is. Zo kan ik beide kanten van de Nederlandse droom belichten. (Wat zijn roots precies zijn weet ik nog niet, maar hij draait Arabische muziek en op de teevee staat een miniatuurmoskee.)

Het loopt nog geen storm met de opdrachten maar ik ben wel in contact geraakt met een stel enthousiastelingen die een horrorfilm maken. Waarschijnlijk kan ik daar ook wat camerawerk voor doen. Onbetaald hoor, maar wel goed voor mijn cv natuurlijk. Bovendien zijn ze bezig met een scenario voor NPS Kort (je weet wel, die filmpjes van tien minuten die je wel eens op Nederland 3 ziet). Als dat doorgaat krijgen ze een bedrag uit een of ander fonds en dan kunnen ze hun crew ook betalen. Nog even afwachten dus.

Hoe is het met je nieuwe Chinese troetelbeer? Is hij een blijvertje of begint hij ook alweer te vervelen? Ik heb trouwens al een tijdje niet gehoord van pa. Zie jij hem nog wel eens?

Tot de volgende keer,
je liefhebbende zoon,
Tom

One response

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *