Callewaert, een vergeten schilder

Charles-René Callewaert werd op 2 september 1893 in Gent geboren als zoon van een directeur van een houtzagerij. Hij behoorde tot de meer gegoede burgerij van Gent. Zijn vader, Camille, was een alcoholist, waardoor de zorg voor het grote huisgezin (Charles-René had vier broers en vijf zussen!) volledig in handen kwam van zijn moeder, Marie-Rosalie […]

Continue reading →

Magische feiten

Tot zover geen probleem: als je gul het Dungan-stickervel en de Dungan-verzamelmap hebt aangeschaft, bij de kassa negen Dungans hebt gekregen waar je boodschappen slechts recht op zes gaven, en als klap op de vuurpijl op de juiste aanbiedingen blijkt te zijn ingegaan om de felbegeerde Dungan-veldgids de jouwe te mogen noemen, zullen de kinderen […]

Continue reading →

Gee fou ontgaa haa

Waarin de dorpschroniqueur van Dirkswoud een gesprek heeft met de dit weekeinde pensionerende corrector van De Dirkswoudenaer, Johanna van der Vlaai: ‘Een man moet een voornaam van één lettergreep hebben. Dat je hem binnen kunt schreeuwen: ‘Max! Eten!’ Als hij Karel of Sytze heet, dan gaat dat minder makkelijk.’

Continue reading →

Picnic

Omdat een vriend van mij daar iets deed, was ik gisteravond in de Gashouder te Amsterdam, waar het multimediafestijn Picnic gaande was. Die vriend van mij praatte met een jongen van de organisatie die Gianfranco heette en die bruine schoenen aan had waarvan de tenen los zaten (ik weet niet zo goed hoe ik het […]

Continue reading →

Max

Het was op mijn 10e verjaardag dat ik ’12!’ antwoordde op de vraag wat ik later wilde worden. Daarna wilde ik 13 worden en weer later 14. Na mijn 28e, het jaar waarvan wordt gesteld dat een man fysiek op zijn krachtigst is had ik wat dat betreft verder geen wensen meer. Zojuist bleef ik […]

Continue reading →

De JR van de streek

Ik heb zijn bouwvakkersschouders, zijn grote kop, zijn werkhouding (reuze leuk een baan, maar idiote tijd- en geldverslindende hobby’s zijn het belangrijkste in het leven), zijn aandachtszucht in gezelschap, zijn gulzigheid (en zijn embonpoint), zijn humor, zijn onconventionaliteit, zijn roekeloosheid, zijn despotisme. Kleine dikke grappige führers zijn we, mijn vader en ik.

Continue reading →

Lene

Ik heb het haar in 1979 echt horen zeggen, in Toppop ongetwijfeld: ‘Uit Roemenië.’ En toen nog eens, op de radio, vraag aan de luisteraars: waar komt ze vandaan? ‘Sommige luisteraars kunnen het weten,’ zei ze nog, ‘want ik heb het in een ander programma al eens gezegd.’ Dus ik heb dat 31 jaar gedacht. […]

Continue reading →

Bloemen

Terwijl ik naar Karin Bloemen keek, die bij Pauw en Witteman haar incestverleden toelichtte, bekroop mij de hele tijd de gedachte dat er iets mis was met dit item. Karin Bloemen had in Privé uit de doeken gedaan wat haar stiefvader haar en haar zussen jarenlang had aangedaan. Een gruwelijk incestverhaal. Zij vertelde aan Pauw en Witteman dat ze […]

Continue reading →

Plasterk

Ik zag hem weer, bij Pauw & Witteman. Vroeger was hij wetenschapper, en een interessant columnschrijver. Nu is hij minister geweest, en is hij een echte miesj…, pardon, een echte Hagenaar geworden. Het ging bij P&W over die vrijspraak voor Gregorius Nekschot. Die vrijspraak stond natuurlijk al vast voordat hij naar het politiebureau moest, twee […]

Continue reading →

Isme

In de Chinese oudheid had je de wijsgeer Mengzi, die zwoer dat de mens goed van aard was (‘omdat een ieder het niet kan laten een vondeling aan de kant van de weg op te pakken’). Xunzi ergerde zich klem aan dat naïeve gedoe en riep het tegenovergestelde: de mens wordt in en inslecht geboren, en pas na veel bijschaven en hard werken aan jezelf wordt het in sommige gevallen wel eens wat.

Continue reading →

Spijkerbroek

Zelfs de dood van een geliefde kan je soms wat brengen. Alice had precies mijn maten. Ze droeg geen jurkjes, godzijdank. Ze droeg spijkerbroeken. We hadden een aparte klerenkast voor haar ingericht, toen ze in april van dit jaar bij me kwam wonen. Ik had ook twee klerenkasten kunnen inrichten, of drie, maar goed, al […]

Continue reading →

What’s in a name

De PvdA, de Volkskrant, de VU en de Vrije School. Wat hebben die vier met elkaar gemeen? Dit: hun namen kloppen niet. De Partij van de Arbeid is niet van de arbeiders, de Volkskrant is niet van het Volk, de Vrije Universiteit is calvinistisch en Dogma is des Vrije Schools middle name. De partij van […]

Continue reading →

Allerheiligen

Ik was van plan om vrijdag a.s. te beginnen met een blog dat Allerheiligen zou gaan heten. Of het groots en meeslepend zou gaan worden, laat ik altijd afhangen van de lezer. Ik wilde het katholieke geloof eens aanpakken op hun 5263 heiligen (eigenlijk: bijgoden) en ik dacht: laat ik daar eens wat orde in […]

Continue reading →

Troonrede

Ik heb uw voorgangers zien komen, ik heb uw voorgangers zien gaan. Ik heb dezelfde blikken in de ogen van uw voorgangers gezien. Het waren altijd blikken die blaakten van het zelfvertrouwen, die schitterden van het eigen gelijk, die fonkelden van de arrogantie.

Continue reading →

Jaloers

Wat mij interesseert is de vraag waarom Jack de Vries gestraft wordt. Ik geloof niet in de voor de hand liggende redenen, waarbij het woord ‘moraal’ de boventoon voert. Ik vermoed dat jaloezie een belangrijke onderliggende drijfveer is bij het afstraffen van politici, of andere personen met een zekere status, die (buitenechtelijke) affaires hebben.

Continue reading →