In je broekje

Iemand zei dat elke boektitel beter werd als je er ‘in je broekje’ achter zet. Het is waar. De Goddelijke Komedie in je Broekje (Dante). De Aanslag in je Broekje (Harry Mulisch). Het Vreugdevuur der IJdelheden in je Broekje (Tom Wolfe). De Donkere Kamer van Damocles in je Broekje (W.F. Hermans). De Stille Kracht in […]

Continue reading →

Dagen zonder drank: dag 1

Ik dronk mijn laatste biertje op 1 januari 2020 om half twee in de nacht. De komende vijf weken zal ik geen druppel alcohol meer drinken. Mijn leverwaarden waren iets hoger dan noodzakelijk, zo wees een test uit, mijn dokter wil weten of het door de alcohol komt. Ik voel mij verder uitstekend en maak […]

Continue reading →

Het geloof van mijn dochter

Mijn dochter vraagt of ik in elfjes geloof. Ze bedoelt engelen. Die haalt ze nogal eens door elkaar. We zijn op weg naar het ouderlijk huis van mijn moeder, sinds jaar en dag bewoond door haar broer en diens vrouw. Zij het niet voor lang meer. Woensdag komen de verhuizers. Het huis is in 1903 […]

Continue reading →

Afscheid (1)

Dinsdag hebben we je begraven. Je had het een mooie dag gevonden. De toespraken deden recht aan je persoonlijkheid en gaven een goed beeld van de levens die je hebt geleefd. Je kleinzoon heeft gesproken. Jammer dat we het daar niet met je over kunnen hebben. Je kleindochter heeft bijna de hele dienst huilend bij […]

Continue reading →

Omroep Nurks

Het leek me wel weer tijd voor een nieuwe publieke omroep. Vandaar: Omroep Nurks. Speciaal voor mensen die van mening zijn dat er nooit genoeg te mopperen is. De wereld is een zooitje en het leven is onrechtvaardig. Het enige wat je tegenover al die ellende kan zetten, is een beetje schoonheid. Als balsem voor […]

Continue reading →

Pijpen

‘Wat is gezonder’, vroeg mijn zoon, ‘roken of pijpen?’ ‘Ik denk dat pijpen gezonder is’, zei ik, ‘dat doe je niet over je longen.’ ‘Hoe komt het dan dat er niet zoveel meer gepijpt wordt?’, vroeg hij toen. ‘Misschien wordt er nog wel degelijk gepijpt’, zei ik, ‘maar niet in het openbaar.’ ‘Maar waarom dan?’, […]

Continue reading →

De dingen die voorbij gaan

Literair minnend Nederland in rep en roer: een of andere Neerlandica schijnt het in haar arrogante bol te hebben gehaald om Louis Couperus’ ‘Van oude menschen, de dingen, die voorbijgaan’ te gaan lopen hertalen. Opdat het ook leesbaar is voor een nieuwe generatie potentiële literatuurminnaars. Je zou zeggen: elke poging om dit schitterende boek aan […]

Continue reading →

Warning

We are creating systems that will take over the world. They are educated in capitalism and the military. They will do the math. IT will do the math. If it hasn’t yet. It, because hegemony over the planet has proved a troublesome thing to produce as mankind, but IT is achieving it as we speak, […]

Continue reading →

Japanse woorden voor universele fenomenen

Wij Nederlanders zijn er altijd ontzettend trots op dat we met ‘gezellig’ een woord hebben dat onvertaalbaar is (hoewel ik ‘gemütlich’ best wel in de buurt vind komen). Maar is een taal die grossiert in woorden zonder equivalent in andere talen: het Japans. Een woord als ‘irusu’ bijvoorbeeld schijnt het fenomeen te omschrijven dat je […]

Continue reading →

Letter to Miami

Dear Miami, I have seen pictures of you being harassed by recurrent floods. They come into your streets, your basements and even your first floors, wetting, ruining everything on their passage. Not only confronted with enormous costs as it is, you also face a grim future: the frequency and the amplitude of those floods will […]

Continue reading →

Hennep hoort buiten te groeien

Het stuit mij, als voormalig secretaris van de Lowlands Weed Compagnie die aan de wieg stond van het gedoogbeleid voor softdrugs, tegen de borst dat (staats)wiet in kassen wordt gekweekt. Hennep is de makkelijkste plant op aarde: het groeit al eeuwen in de volle grond, zonder kunstmest noch insecticide. Net brandnetels. Met het oog op milieu, […]

Continue reading →

Conversations with Nick Cave

Een klein half jaar geleden was ik in Tivoli Utrecht bij Conversations with Nick Cave. Drie uur lang mocht het publiek vragen stellen, drie uur lang probeerde Nick Cave zo goed en eerlijk mogelijk te antwoorden. Tussendoor zong hij liedjes, zichzelf begeleidend op de piano. Lang niet elke vraag was goed en vooral mannen van […]

Continue reading →

De gruwel die converseren heet

Het begroetingsritueel van de Dogon gaat als volgt: “Poi, poi. Ôh. Oedjamo? Ôh djamo! Oemanam djamo? Ôh djamo!  Oeba djamo? Oena djamo? Poi poi. Djamo. Oedélébé djamo? Djamo djamo poi poi. Oesoengono djamo? Djamo poi poi. Guiniwopoe djamo? Djamo! Poi poi …..” Dat laat zich ongeveer zo vertalen: “Goede dag, goede dag. U maakt het […]

Continue reading →

Pool party

Mijn zoon vierde zijn verjaardag in het zwembad. Om negentien punt nul nul uur begon het discozwemmen. Hij had acht vriendjes uitgenodigd. Negen jongetjes die alle kanten op stuiterden. Negen jongetjes die allemaal tegelijkertijd tegen mij schreeuwden dat ze een kaaskrofriketandelsoufflé bij hun friet wilden. Het was allemaal erger dan ik had kunnen bedenken. De […]

Continue reading →

Kuddedieren

We waren bij het POWOW Festival in Rotterdam en kregen een rondleiding langs speciaal voor de gelegenheid gemaakte street art in de Afrikaanderwijk. Samen met een stuk of veertig andere geïnteresseerden slenterden we door de straten. We stonden stil bij de kunstwerken en probeerden naar onze Vlaamse gids te luisteren. Die zei dingen als: ‘Met […]

Continue reading →