Sugny

We strandden het Noord-Franse Sugny, het einde van de wereld. Er was niemand, en zij die er waren lieten zich niet zien. De postbode had het opgegeven, hij lag in zijn gele bestelwagen te slapen. Doordringen tot in dit van god verlaten oord volstond kennelijk. Dichtgespijkerde huizen, een telefooncel volgeplakt met verregende affiches. Het wreed […]

Continue reading →

Een hamburger

Op aanraden van een vrij goede vrind had ik ook eens ’n keer – voor het éérst in mijn leven – een lot van een landelijke loterij gekocht. Mijn makker vroeg: ‘Wil je dan niet in je blote kont op een nagenoeg onbewoond palmeneiland liggen luimen in de zon, omringd door inheemse, topless schoonheden?’ Natuurlijk, […]

Continue reading →

Ajax – NAC

Voor het eerst gras dat ik zelf heb gezaaid aan mijn voeten gevoeld. De dag erna met mijn zoon naar het gras van de Arena, waar Ajax tegen NAC speelt. Zijn oom en opa (van moeders kant) gaan ook mee. De dag dat ik voor het eerst zelf gezaaid gras aan mijn voeten voelde, speelde […]

Continue reading →

Trompet

Zoals altijd is het rustig in het nachtcafé. Behalve mij zit alleen een mistroostig kijkende Oost-Europaan aan de toog. ‘Na zdravi’, zegt hij en heft zijn Elixir d’Anvers in mijn richting. Een geutje van de gele vloeistof klokt over het sierlijke glaasje, maar dat lijkt hem niet te deren. Hij heeft wel meer meegemaakt, zo […]

Continue reading →

Rambo

Voor mij rijdt Rambo. Niet de echte. Althans, dat zou kunnen, maar zijn nummerplaat zegt ‘Rambo’. In België is het namelijk mogelijk een zogenaamde ‘gepersonaliseerde kentekenplaat’ aan te vragen. 1000 ballen kost het grapje, maar dan heb je ook wat.  Binnen een aantal grenzen is zo ongeveer alles mogelijk, indien de combinatie maar uit maximaal […]

Continue reading →

Ziek

Ziek zijn, ik haat het. Gelukkig ben ik nooit. Normaal voel ik het van verre aankomen. Dan is het een kwestie van negeren, veel water drinken en mezelf ervan overtuigen dat het niet doorzet. Dat doet het ook nooit. Tot voor kort. Het was een jaar of vijf geleden dat ik voor het laatst ziek […]

Continue reading →

Onderweg met J.J. Cale

Ooit, lang voordat de mobiele telefoon bestond, was de tourbus van J.J. Cale reeds vertrokken richting het volgende concert terwijl hij zelf nog op zijn hotelkamer bezig was met het oprollen van zijn sokken. Ze kwamen er pas achter toen ze reeds een kilometertje of 25 op weg waren. Terug bij het hotel zat J.J. Cale […]

Continue reading →

Bonnetjes

Met of zonder muziek’, is doelend op de btw zowat de standaardvraag in België als het om facturen gaat. Al trekt de overheid het net rond boekhoudingen in duizend tinten grijs steeds strakker aan, men blijft wegen zoeken – én vinden- om ‘ze’ te slim af te zijn. Het uitschrijven van het dunne doorslagpapier komt […]

Continue reading →

Grote Levensvragen, kleine oplossingen

Op het gevaar af dat Fnark wetenschappelijk de plank twee keer misslaat. Maar volgens mij heb ik de oplossing voor twee Grote Levensraadsels waarop wetenschappers al eeuwen broeden. De eerste Grote Levensvraag is waarom het met enige mate consumeren van rode wijn leidt tot een gemiddeld langer leven. Tot wel 4,7 jaar blijkt uit Wagenings […]

Continue reading →

Humor bij de Appie

De vaststelling op deze mooie paasdag: ze hebben humor bij de Appie. Met Pasen zijn de traditionele boterlammetjes dit jaar vervangen door boterkonijntjes, wat van mij mag, maar onderdoet voor bijv. boterpiemels. Het is tenslotte het feest van de reproductie, laten we dat niet vergeten, een heidens ritueel van de prechristenen.

Continue reading →

‘De Marokkanen’

Ik ga elke week naar de markt op de plek in Antwerpen die veel Nederlanders kennen als ‘de vogelmarkt’. Vogels worden er nauwelijks meer verkocht en het chaotische geheel heeft nog het meeste weg van een outlet voor de Zeeman. Maar zaterdags is er een markt voor de betere etenswaren. Dan haal ik verse munt […]

Continue reading →

Zomaar een zondag

1. Ik schrik wakker uit een vrij diepe slaap. Onze kinderen trippelen richting ons bed. Het zal wel iets voor zeven zijn. Of beter gezegd: iets voor acht, want de zomertijd is ingegaan. Ze hebben allebei hun nieuwe plastic dolkjes in handen, die ze de dag ervoor van hun moeder hebben gekregen. Hoewel het eigenlijk […]

Continue reading →

Boomlange kerel

Een boomlange kerel slaapt aan de toog. Volgens de kasteleinsvrouw heeft hij maar twee uur slaap gehad, de afgelopen dagen. Maar ça va’, voegt ze er schouderophalend aan toe. Ze laat hem zitten omdat hij in een wakker moment van tien seconden wel eens een tourneeke wil geven. De vorige week had hij dat nog […]

Continue reading →

Confituur vs. Jam

Naast ‘hartstikke’ en ‘nou’, is ‘jam’ wel het meest Hollandse woord dat Vlamingen kunnen bedenken. Hier zegt iedereen ‘confituur’. Als je als Nederbelg het woord ‘jam’ eens per ongeluk laat ontsnappen, dan kan dat rekenen op vettig gegrinnik. ‘Hoor ‘m daar bezig, den Ollander.’ Het drijft mij tot een analyse van de woorden in onderstaand […]

Continue reading →

Dement

Het is al een jaar of vijftien geleden, mijn grootmoeder werd begraven. Iemand vroeg of ik tante Gritta naar terug naar het rusthuis kon brengen. Tante Gritta was zo dement als een deur. In de auto zat ze stilletjes. Haar ogen priemden door de ramen naar buiten, de velden over, verder dan de horizon.  ‘Hoe […]

Continue reading →

Kiescrisis

Dinsdagavond vond in Club Cele de eerste editie van Politiek Café plaats. Het werd een even boeiende als gezellige avond. Bovendien mocht ik een kleine bijdrage leveren door onderstaand stukkie voor te lezen: Omdat alles al moeilijk genoeg is, besloot ik ergens aan het eind van de jaren ’90 voor de rest van mijn leven op […]

Continue reading →

De banaan

Het was zondag, 8 uur. ‘Beste tijd om naar de Appie te gaan’ verklaarde Oud Zeikwijf. Dus trok ze haar laarzen aan en sloop ze het huis uit, met haar trolley vol papier, flessen en plastic, voor de resp. papier-, glas- en plasticbak. Le fond de l’air was frais. En niet alleen de fond. Siberië […]

Continue reading →

Achid

Ik sta buiten op de stoep van het nachtcafé te roken en een man klampt mij aan. Of hij twee sigaretten mag hebben. Het is te zien dat hij niet veel heeft. Zo heeft hij bijvoorbeeld maar twee tanden, linksonder. Ze staan wel nog netjes naast elkaar, alsof een dronken tandarts een misselijke grap met […]

Continue reading →

De treinreis

In de trein van Amsterdam-Zuid naar Zwolle. Op het balkon, omringd door bejaarde medereizigers. De zon scheen, mijn medereizigers keken voor zich uit, ik kampte een milde kater en las op mijn telefoon Ik eet soms expres te veel wasabi, de eerste Playboy-column van de grootste nog levende schrijver der lage landen, Robert van Eijden, […]

Continue reading →