Original gangster

Onze hond is een vrij enthousiast type. Dat bleek al toen mijn zoon en ik hem gingen ophalen op het vliegveld van Eindhoven. Waar andere hondjes trillend van angst met de staart tussen de benen hun verse trauma aan het verwerken waren, kwamen Poo en zijn zusje keihard kwispelend hun reisbench uit gestuiterd. Poo komt […]

Continue reading →

Wat boeit het?

Ik wandel samen met mijn dochter en onze hond door de buurt. Die hond is er pas sinds een week, mocht u zich vertwijfeld afvragen sinds wanneer wij een hond hebben. De hond heet Poo, naar de poepzakjes. Je spreekt het uit zoals je Poe uitspreekt in Edgar Allen Poe. Mijn zoon noemt hem Poo […]

Continue reading →

Dagboek van een mondkapje

Woensdag 30 september Voor het eerst naar de Jumbo sinds onze kabinet ons dringend heeft verzocht een mondkapje te dragen in openbare gebouwen. Ik voel in mijn jaszak. Helaas. Geen mondkapje. Ik ben lang niet de enige die het is vergeten. Het zit nog niet bepaald in het systeem. Ik voel een lichte afgunst en […]

Continue reading →

Orlando

Met bovenstaande in het achterhoofd, kun je Orlando niet meer kijken zonder je af te vragen of de set het 4 jaar later wel wist, of Orlando het wel wist, in casu Tilda Swinton, toen ze hartstochtelijk de onweerstaanbare lippen kuste.

Continue reading →

Podcast: de wasbeer en de verbouwing

Vorig jaar werd kreeg onze woonkamer een lichte verbouwing. Althans, dat was de bedoeling. Tijdens die periode verbleef ik samen met vrouw en kinderen in een soort blokhut op de camping aan de rand van Zwolle. Op een ochtend, terwijl iedereen behalve ik nog te slapen, kregen wij bezoek van een wasbeertje. In de loop van de dagen liep de […]

Continue reading →

Ik, algoritme

Noot van uw geliefde hoofdredacteur: dit verhaal heb ik een paar jaar geleden laten schrijven door een algoritme dat ontwikkeld is door een toenmalige vakkenvuller van onze plaatselijke Jumbo. Ik vond het niet veel soeps, daarom heb ik er niks mee gedaan. Maar nu The Guardian met veel bombarie een robot een verhaal heeft laten […]

Continue reading →

Adam

We hadden net een ijsje gehaald en keken naar het standbeeld van de aartsengel Michaël. Het is een vreemd, kitscherig standbeeld. Gemaakt van groen glas. Foeilelijk, als u het mij vraagt. En als u het mijn vrouw vraagt ook. Mijn dochter had geen mening geloof ik. Het enige aardige van het standbeeld, vind ik, zijn […]

Continue reading →

Podcast: het pekdruppelexperiment

Aflevering 5 van de nog niet heel erg succesvolle podcast Succes is voor losers: het pekdruppelexperiment. Over het sloomste wetenschappelijke experiment uit de geschiedenis van de wetenschappelijke experimenten. Geserveerd op een bordje van geluidsfragmenten, verzorgd door Earforce. Met aan het eind een door uw gastheer gezongen Nederlandstalige versie van Waiting for a miracle van Leonard Cohen. […]

Continue reading →

De spannendste minuten uit mijn leven

Er mocht nu weleens een tankstation komen. We hadden voor het laatst in Luxemburg getankt. Volgens het dashboard van mijn trouwe Honda Insight kon ik toen weer zo’n 800 kilometer vooruit. Maar die inschatting was gebaseerd op mijn rijgedrag in het vlakke Nederland waar je meestal niet harder dan honderd mag. Daar rijd ik ongeveer […]

Continue reading →

Zomergasten met Inez Weski

‘Ik ga niet in op allerlei persoonlijke achtergronden’, zei Zomergast Inez Weski toen presentatrice Janine Abbring haar vroeg wat voor soort opvoeding ze had genoten. Iets eerder had ze al laten blijken dat ze de vraag hoeveel katten ze had, eigenlijk al te ver vond gaan. (Ze heeft er vijf, gaf ze na enig aandringen toe.) […]

Continue reading →