Conversations with Nick Cave

Een klein half jaar geleden was ik in Tivoli Utrecht bij Conversations with Nick Cave. Drie uur lang mocht het publiek vragen stellen, drie uur lang probeerde Nick Cave zo goed en eerlijk mogelijk te antwoorden. Tussendoor zong hij liedjes, zichzelf begeleidend op de piano. Lang niet elke vraag was goed en vooral mannen van […]

Continue reading →

De gruwel die converseren heet

Het begroetingsritueel van de Dogon gaat als volgt: “Poi, poi. Ôh. Oedjamo? Ôh djamo! Oemanam djamo? Ôh djamo!  Oeba djamo? Oena djamo? Poi poi. Djamo. Oedélébé djamo? Djamo djamo poi poi. Oesoengono djamo? Djamo poi poi. Guiniwopoe djamo? Djamo! Poi poi …..” Dat laat zich ongeveer zo vertalen: “Goede dag, goede dag. U maakt het […]

Continue reading →

Pool party

Mijn zoon vierde zijn verjaardag in het zwembad. Om negentien punt nul nul uur begon het discozwemmen. Hij had acht vriendjes uitgenodigd. Negen jongetjes die alle kanten op stuiterden. Negen jongetjes die allemaal tegelijkertijd tegen mij schreeuwden dat ze een kaaskrofriketandelsoufflé bij hun friet wilden. Het was allemaal erger dan ik had kunnen bedenken. De […]

Continue reading →

Kuddedieren

We waren bij het POWOW Festival in Rotterdam en kregen een rondleiding langs speciaal voor de gelegenheid gemaakte street art in de Afrikaanderwijk. Samen met een stuk of veertig andere geïnteresseerden slenterden we door de straten. We stonden stil bij de kunstwerken en probeerden naar onze Vlaamse gids te luisteren. Die zei dingen als: ‘Met […]

Continue reading →

Verstandskiezen

Ik ben nooit erg gehecht geweest aan mijn verstandskiezen. Zij wel aan mij. Volgens de tandarts begon dat uit de hand te lopen. Gaatjes waren in aantocht. De kiezen moesten eruit. Vanaf het moment dat hij dat vertelde begon ik mij te storen aan mijn verstandskiezen. Wat moesten die dingen eigenlijk in mijn lieve mond? […]

Continue reading →

Vergeten vergeten groentes (nr. 28)

De vergeten vergeten groente die we deze week in de spotlight wensen te zetten is de bloemkool. Want de bloemkool ligt momenteel enorm vanzelfsprekend in de groentebakken van uw plaatselijke supermarkt, blakend van het zelfvertrouwen tussen sperzieboon, knolraap en broccoli, maar er was een tijd dat je bijzonder goed moest zoeken om een bloemkool te […]

Continue reading →

VERDWENEN

‘Waarom ben ik altijd zo bang?’, vroeg mijn dochter toen ik haar naar bed bracht. ‘Dat weet ik niet’, zei ik, ‘waarom ben je niet bang als wij boven zijn?’ ‘Omdat ik dan zeker weet dat jullie niet verdwenen zijn’, zegt ze. Op vakantie moesten we altijd mee als ze naar de wc ging. Terwijl […]

Continue reading →

Het M-woord

mongool mongool mongool mongool mongool mongool MONGOOL! SYNDROOM VAN DOWN! mongool mongool M.O.N.G.O.O.L.   Twitter heeft mn account geblokkeerd vanwege dit gedicht. Ik wilde aantonen dat het woord ‘mongool’ niet meer mag. Point made. Ik vind namelijk dat je het woord mag gebruiken. Zeker in een niet op de persoon gerichte context zoals dit.  Dat […]

Continue reading →

Het is gezien

Iemand bij ons in de straat had zestien blauwe tonnen tegen een muurtje gezet. Van het soort waarin meestal drugsafval wordt opgeborgen. Wat bleek: de hardloopwedstrijd van afgelopen zondag trok door onze straat en je kon een straatbarbecue winnen als je op een originele manier de troepen zou aanmoedigen. De tonnen stonden daar om op […]

Continue reading →

Stagger Lee

Terwijl ik een pannetje palak paneer opwarmde, luisterde ik naar Dr. John’s Gumbo. Dr. John was de donderdag ervoor overleden, dankzij Spotify en Youtube kun je dan je hart ophalen. In het achtste nummer hoorde ik de dokter over Stagger Lee zingen. Ik keek op de titellijst en zag dat het nummer Stack-o-Lee heette. Grote kans […]

Continue reading →

Kippen

De grote klap blijft uit. Het speelt zich allemaal af in de verte. Het gedempte gerommel, de hemel die om de halve seconde oplicht. De bommen vallen aan de andere kant van de IJssel. Eerder die avond keken we naar het D-Day Journaal. Mijn zoon en dochter aten yoghurt met bruine suiker. Bij de NOS […]

Continue reading →

De scheet

Station Etten-Leur, zondagmiddag 13.22 uur. Mijn kinderen en ik, we stappen de trein uit. Voor ons schoffelt een man. Schouders naar beneden. Broek tot halverwege zijn kont. Mijn dochter ziet het niet. Ze loopt bijna tegen hem aan. Dan laat de man een duidelijk hoorbare scheet. Tien meter verderop durft mijn dochter eindelijk iets te […]

Continue reading →

Denken denken

‘Je lichaam wordt toch aangestuurd door je hersens?’, vraagt mijn dochter ineens. We zitten aan de ontbijttafel. ‘Zeker’, zeg ik. Zo ben ik op dit moment een cracker met pindakaas aan het smeren, met dank aan mijn hersens die daartoe opdracht hadden gegeven. Andersom gebeurt natuurlijk ook: mijn vingers vertellen aan mijn hersens dat ik een […]

Continue reading →