Pompertje, Als je deze brief ontvangt, ben ik reeds overleden. Ik bedoel, als je deze brief ontvangt, ben ik op zoek naar de gulden snede.…
Ik kijk de laatste tijd bijna geen tv meer, ik bezoek Twitter nog maar sporadisch, ik zit zelden op Facebook en ik volg het nieuws bijna niet meer. Het is dat ik heel soms nog een krant onder ogen krijg en dat ik dit weekend veel in de auto heb gezeten, waardoor ik wist dat er twee jongetjes waren vermist en dat hun vader zelfmoord had gepleegd. De hype was mij, wil ik maar zeggen, niet geheel ontgaan.
Sinds donderdag heb ik een auto. De eerste auto in mijn leven. Met als gevolg dat ik weer eens naar de radio luister.
Door omstandigheden zit ik op café op een doordeweekse namiddag. Het gaat goed met mij. Maak U geen zorgen. Wees niet bevreesd: geen bruine enveloppe vol schokkend medisch nieuws of scheidingspapieren onder de arm. Ik ben gewoon een kluns die zijn huis moet laten verven en vrijwillig de verbanning opzoekt. Zelfs als ik naar een muur kijk, krijg je kleurverschil. Erg, maar niet dodelijk.
Wanneer ik iets met u heb uit te praten Gebruik ik de methode Kim-Jung-Il En knutsel een ontplofbaar projectiel Om dat vervolgens op u los te laten U raapt uw vrouw bijeen en zegt dan: ‘Alie, Tijd voor een onderonsje met Pasquali.’ Voor de derde dag op rij heeft Noord-Korea een korte afstand raket gelanceerd. Deskundigen zien hierin een signaal dat het regiem wil onderhandelen
Het land is ‘In Anouk’. En het zou me niet verbazen als het consumentenvertrouwen na het bereiken van de finale met 10 procentpunten is gestegen. Als een sirene heeft zij haar betovering over ons gelegd en verkeren we in dezelfde adembenemende verwachting als voor een WK finale. Was het maar vast zaterdag. We durven het nog niet hardop te zeggen maar stilletjes weten we het zeker; De winst is binnen. Haar geniale eigenzinnige insteek, wars van alle bizarre toeters,bellen, glitters en glimmers. Natuurlijk, zo hadden wij het ook gedaan.Die ingetogen haast maagdelijke performance, het kan niet anders of de ogen…
Laat in de namiddag lopen ik en bloempje door de zonovergoten straten van Shannon, county Clare. Ik houd haar hand vast, die een beetje koud is zoals altijd (een kleine kop thee koelt sneller af dan een grote kop thee, is haar verklaring) en we praten over koetjes en kalfjes. Tussen de familiehuizen rennen kinderen schreeuwend in groepjes elkaar achterna en vluchten ze naar hun geheime schuilplekken. Een meisje van een jaar of vijf staart ons misprijzend aan wanneer we haar vriendelijk gedag zeggen en langs haar lopen en een koter peddelt er verwoed op los op zijn plastic driewieler,…
De hel, dat zijn andermans kinderen, dacht ik. Ik stond met mijn zoontje bij Thomas de Trein. Die bezocht het Spoorwegmuseum te Utrecht. Thomas de Trein is de hoofdrolspeler in een televisieserie, gebaseerd op de boeken van een of andere Engelse dominee.
Recente reacties